มิติใหม่ของพื้นที่อ่านนิยาย จัดเต็มแบบล้นคลัง ทั้งนิยายแปลจีน ญี่ปุ่นและไทย เฟ้นหาทุกหมวดคุณภาพให้ทุกคนได้อ่านกันฟินๆ พร้อมอ่านฟรีจำนวนมาก!! อย่ารอช้า! รีบสมัครสมาชิกมาเปิดประสบการณ์ความสนุก พร้อมระเบิดความมันส์ ผ่านการอ่านไปพร้อมกันได้ที่ อ่านนิยายด็อทเน็ต  

อ่านนิยาย เล่มที่ 4 บทที่ 108 พบท้องฟ้าอีกครั้ง

        บทที่ 108 พบท้องฟ้าอีกครั้ง

        เสียงคำรามของมังกรปีศาจชื่อเยี่ยนในมิติปิดกลายเป็นลมพายุไปแล้ว ผู้ฝึกตนที่ร่วงพื้นไป ตอนนี้ล้วนได้แต่ร้องคร่ำครวญ เสียงนั้นเหมือนกับระฆังขนาดใหญ่ดังก้องอยู่ในสมองของเขา แม่น้ำลาวาที่เดือนพล่าน ทำให้คลื่นลาวาขนาดใหญ่สูงขึ้นอีกหลายจั้ง

        ศิษย์สงครามมากมายเริ่มปีนขึ้นมา พวกเขาหวังจะกลับเข้าไปในถ้ำให้เร็วกว่านี้หน่อย หรือกลับขึ้นไปบนสะพานขาด

        ในเสียงกรีดร้อง มีคนไม่น้อยกลายเป็นอาหารของมังกรปีศาจชื่อเยี่ยน ถึงแม้มังกรปีศาจจะถูกโซ่เหล็กประหลาดพันธนาการไว้ แถมยังมีสายฟ้าอันร้ายกาจคอยโจมตีอยู่บนร่างของมัน แต่ไม่อาจขัดขวางการสูบกินผู้ฝึกตนของมังกรปีศาจชื่อเยี่ยนที่ดูอย่างกับวาฬดูดน้ำ คนที่ตายไปบนลาวามีมากกว่ายี่สิบสามสิบคน คนบางกลุ่มโชคดีกลับเข้าไปในถ้ำทัน ในตอนนี้อย่างกับว่าในถ้ำกลายเป็นที่ปลอดภัยไปเสียแล้ว ภายใต้แรงกดดันอันน่าสยดสยองของมังกรปีศาจชื่อเยี่ยน บรรดาสัตว์ประหลาดทั้งหลายล้วนไม่กล้าเฉียดกายเข้าใกล้

        ลั่วถูและคนอื่นๆ ไม่สนใจสถานการณ์ในภูเขาสักนิด แม้ลั่วถูจะเป็นห่วงไป๋หลิงอยู่บ้าง แต่ตอนนี้เขาเองก็มีกำลังจำกัด ไม่อาจเข้าไปช่วยไป๋หลิงในภูเขาได้ แต่ที่ทำให้ลั่วถูประหลาดใจยิ่งกว่าคือ ตัวเยี่ยนซีเป่ยขณะที่พวกเขารีบเข้ามาในถ้ำภูเขา คนคนนั้นกลับปีนขึ้นมาในถ้ำได้อย่างทุลักทุเล แค่มดแมลงที่หนีรอดออกได้อีกตัว ยอดฝีมือปรมาจารย์กลุ่มนั้นไม่ใคร่สนใจนัก การคงอยู่ของคนพวกนี้ไม่มีผลต่อแผนการของพวกเขา สำหรับคนตระกูลเยี่ยนจากเทียนตู ลั่วถูยังหันกลับไปรับเข้ากลุ่ม อย่างไรเสียก็มาจากที่เดียวกัน ย่อมรู้สึกใกล้ชิดเป็นธรรมดา เพียงแต่สภาพของเยี่ยนซีเป่ยในตอนนี้ช่างน่าอนาถเหลือเกิน บนร่างถูกเผาจนผิวแตกเนื้อหลุด พอปีนเข้าถ้ำได้ก็เหมือนใช้แรงเฮือกสุดท้ายจนหมดแล้ว จึงได้แต่ถูกลั่วถูลากขึ้นมาทั้งอย่างนั้น

        ชุยซินถงและคนอื่นๆ ไม่ได้โง่ ยอดฝีมือที่ปรากฏอย่างพิสดารกลุ่มนี้ มีเป้าหมายชัดเจนอยู่แล้ว เพียงแต่ขณะที่มังกรปีศาจกำลังระเบิดความโกรธ คนเหล่านี้กลับทำเพียงสังเกตการณ์เท่านั้น ไม่ลงมือ ไม่รู้ว่ารออะไรอยู่ บางที่พวกเขาอาจต้องการโอกาสบางอย่างสักครั้งหนึ่ง

        และก็เป็นเหมือนที่พวกลั่วถูคาดการณ์ไว้ อีกฟากของสะพานขาดเป็นทางออกที่แท้จริงของเขาวงกต แสงที่เห็นไม่ใช่แสงลาวาในภูเขา แต่เป็นแสงจากท้องฟ้า

        แสงแดดสาดส่องทั่วผืนดิน ทำให้ท้องฟ้าสว่างไสว แม้จะยังมีเมฆเพลิงลอยอยู่ไกลๆ ชวนให้รู้สึกว่าฟ้าดินยังคงดุเดือดเช่นเดิม ทว่าที่นี่ไม่เหมือนกับท้องฟ้าในมิติลับเพลิงต้นกำเนิดอย่างสิ้นเชิง อย่างน้อยที่นี่ก็มีสิ่งมีชีวิตหลากหลาย เมื่อหลุดพ้นจากความมืดของเขาวงกตได้ และมาถึงฟ้าดินที่สว่างไสว ทำให้แต่ละคนรู้สึกว่าตนรอดชีวิตออกมาแล้วจริงๆ

        เยี่ยนซีเป่ยคุกเขาลงพื้นอย่างแรง เขารู้สึกถึงพลังวิญญาณที่อัดแน่นอยู่ในฟ้าดินแห่งนี้ เมื่อเทียบกับพลังวิญญาณในเมืองเทียนตูแล้ว เรียกได้ว่าเข้มข้นกว่าไม่รู้กี่เท่า

         “ที่นี่คือที่ไหนกันแน่ ทำไมถึงได้มีพลังวิญญาณเข้มข้นขนาดนี้!” ชุยซินถงและเลี่ยนหยินหูถึงกับตกใจจนหน้าเปลี่ยนสี พลังวิญญาณที่นี่หนาแน่นและบริสุทธิ์ แม้พลังวิญญาณเพลิงจะอัดแน่นไปทั่วฟ้าดิน ทว่ากลับไม่ได้ทำให้ร้อนแต่อย่างใด

         “ที่นี่คืออาณาจักรว่านหั่วหรือเหวินป้าเทียนกล่าวถามอย่างแปลกใจ

         “ที่นี่เป็นแค่หุบเขาหนึ่งเท่านั้น เจ้าไม่เห็นหรือว่ารอบด้านยังเป็นภูเขาอยู่เลย ไม่แน่ว่าอีกด้านของภูเขาอาจเป็นทะเลลาวาก็ได้ ไม่เช่นนั้นลาวาในภูเขากับแม่น้ำลาวาไหลจะมาจากไหนกันชุยซินถงกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์

         “เหมือนจะใช่! แต่ในหุบเขาแห่งนี้ข้าไม่อยากเชื่อว่ามันจะเกี่ยวข้องเขาวงกตนั่นเลย ที่นี่เงียบสงบมาก เต็มไปด้วยพลังวิญญาณ ถ้าได้ฝึกตนอยู่ที่นี่ต้องได้ผลเป็นทวีคูณแน่นอน อย่างน้อยก็มีพลังวิญญาณเยอะกว่าที่ถ้ำพลังวิญญาณของบรรพบุรุษตระกูลข้าเสียอีก!” เหวินป้าเทียนกล่าวชื่นชม

         “จริงอย่างเจ้าว่า… ถ้ำของบรรพบุรุษพวกข้าเองก็ไม่มีพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมขนาดนี้เช่นกัน ดูท่าตำนานที่เล่าขานว่ามิติลับเพลิงต้นกำเนิดเป็นสถานที่แห่งโชคลาภ คงเป็นเรื่องจริง ถ้าได้ฝึกอยู่ที่นี่สักสองสามเดือน คงเพิ่มพลังได้สักสองขั้นแน่ ถ้าได้ฝึกต่อสักปีสองปี การจะทะลวงระดับปรมาจารย์ก็ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้!” เลี่ยนหยินหูถึงกับถอนหายใจพลางกล่าวออกไป

        ลั่วถูกวาดสายตามองสภาพแวดล้อมที่นี่อย่างตกตะลึง เดิมทีในโลกชั้นล่างเขาก็แทบไม่เคยได้สัมผัสกับสถานที่ที่มีพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมอยู่แล้ว แต่เขากลับรู้สึกว่าพลังวิญญาณที่นี่ใกล้เคียงกับพลังวิญญาณฟ้าดินบนโลกชั้นสูงมากทีเดียว ทำให้เขาถึงกับตกใจไปแล้ว เขาหวนนึกถึงยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ในภูเขา คนเหล่านั้นปรากฏตัวในอาณาจักรว่านหั่วได้อย่างไรกัน ใช้เส้นทางไหนถึงเข้ามาในโลกนี้ได้ คิดมาถึงตรงนี้ ในใจของเขาพลันเกิดความคิดที่สุดพิลึกพิลั่นขึ้นอย่างหนึ่ง สถานที่ในหุบเขาแห่งนี้ หรือว่าไม่นับเป็นโลกชั้นล่างไปแล้ว แต่เป็นมิติแห่งโลกชั้นสูง หากเป็นเช่นนั้นย่อมอธิบายถึงการปรากฏตัวของกลุ่มคนและพลังวิญญาณฟ้าดินที่เข้มข้นนี้ได้ด้วยในทีเดียว

         “พวกเราไปสำรวจรอบๆ กันเถอะ!” ชุยซินถงคิดแล้วเสนอออกมา

         “ข้าว่าทุกคนพักผ่อนกันก่อนดีกว่า ไม่รู้ว่าข้างนอกยังมีอันตรายอะไรอีกบ้าง รักษาจิตให้ดีจะได้มีแรงไปต่อกรกับอันตรายข้างนอก” ลั่วถูออกความเห็น เขายังไม่คิดออกจากหุบเขาแห่งนี้ เพราะเขาอยากจะดูให้รู้ว่าเป้าหมายของยอดฝีมือปรมาจารย์ขั้นสูงสุดคืออะไรกันแน่ ถ้าเป็นมังกรปีศาจชื่อเยี่ยนจริงเช่นนั้น บางทียังอาจสถานการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้นอีกก็ได้ แน่นอนว่าเป็นความเสี่ยงครั้งใหญ่ และความเสี่ยงสูงลิบก็มาพร้อมกำไรสูงลิ่ว

         “ก็ดี ทุกคนบำรุงพลังจิตให้ดีก่อนเถอะ!” ชุยซินถงคิดอยู่สักพักและเห็นด้วยกับคำกล่าวของลั่วถู อย่างไรเสียตอนอยู่ในเขาวงกตพวกเขาได้แต่หนีตายตลอดเวลา ในใจล้วนเหนื่อยล้าจนถึงขีดสุดจึงคิดจะพักผ่อนสักเล็กน้อย

         “น้องลั่ว คงไม่ใช่ว่าเจ้าคิดจะทำอะไรหรอกนะ!” เลี่ยนหยินหูเข้ามาใกล้ลั่วถูอย่างเงียบๆ กล่าวถามพร้อมยิ้มเล็กน้อย

         “ความคิดอะไรหรือลั่วถูหันไปตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ

         “อย่าหาว่าพี่สาวไม่เตือนเจ้าเลย คนพวกนั้นทุกคนแข็งแกร่งมาก ในเผ่าอสูรของข้า คนที่แกร่งกว่าพวกเขาคนใดคนหนึ่ง เกรงว่าใช้นิ้วมือข้างหนึ่งนับยังเหลือเสียด้วยซ้ำ แล้วเจ้าดูสิคนพวกนั้นมีกันตั้งสิบแปดคน ดังนั้นพี่สาวถึงรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ของที่พวกเราจะสอดมือเข้ายุ่งได้ อย่าหาเรื่องยุ่งยากเด็ดขาด สายตาที่คนพวกนั้นที่มองพวกเรา เหมือนกับมองมดปลวกตัวน้อย พวกเขาไม่ใช่ไม่กล้าฆ่าคน เพียงแต่รู้สึกว่าพวกเราอ่อนแอเกินไม่น่าสนใจต่างหาก!” เลี่ยนหยินหูกล่าวเสียงต่ำ

        ลั่วถูได้แต่หัวเราะตอบ เขารู้ว่าเลี่ยนหยินหูตั้งใจเตือนก็เพื่อตัวเขาเอง แต่เมื่อคิดดูแล้วคนรอบตัวเขาไม่มีใครโง่ คนพวกนี้แข็งแกร่งถึงขนาดนั้น อีกทั้งยังเป็นเผ่ามนุษย์ เผ่าเร้นลับและเผ่าวิญญาณตั้งสามเผ่า เหมือนที่เลี่ยนหยินหูกล่าว กระทั่งในเผ่าอสูรหากจะหายอดฝีมือเช่นนี้ เกรงว่าคงมีเพียงห้าหกคน ส่วนเผ่าอื่นก็ไม่ต่างกันนัก ทั้งสิบแปดคนคงเป็นยอดฝีมือสูงสุดแห่งเผ่ามนุษย์ เผ่าวิญญาณและเผ่าเร้นลับมารวมตัวกัน ทว่าคนเหล่านี้ดูอ่อนเยาว์เกินไป อายุน้อยเช่นนี้แต่กลับมีพลังที่แข็งแกร่ง ต่อให้ไม่ใช่อัจฉริยะจากโลกชั้นสูง ก็ต้องเป็นองค์กรลับแน่นอน แม้แต่วิหารศักดิ์สิทธิ์ของโลกชั้นล่างก็ไม่ทางยิ่งใหญ่ได้ขนาดนี้ด้วยซ้ำ การที่จะเลี้ยงดูคนรุ่นเยาว์ผู้แข็งแกร่งขนาดนี้ถึงสิบแปดคนจากสามเผ่าได้ หากเป็นวิหารศักดิ์สิทธิ์เลี้ยงดูขึ้นมาจริง เช่นนั้นย่อมมีชื่อเสียงเลื่องลือในโลกชั้นล่างไปแล้ว จะเป็นคนที่พวกเขาไม่รู้จักกระทั่งชื่อได้อย่างไร

         “พี่สาวฉลาดมาก แต่เจ้าคิดว่าพวกเขามาเพราะอะไรหรือ

         “นอกจากมังกรปีศาจตัวนั้น พี่สาวก็คิดไม่ออกแล้วว่าจะมีอะไรคู่ควรให้คนกลุ่มนี้ปรากฏตัวที่นี่ได้ เพลิงไร้ลักษณ์ก็เป็นเหยื่อที่ใหญ่พอเหมือนกัน แต่ เรื่องเพลิงไร้ลักษณ์เกรงว่าคงมีคนที่รู้ไม่มากนัก ถ้าไม่ใช่เพราะคนประหลาดอย่างเจ้า ต่อให้ตายไปแล้วพี่สาวก็คงไม่รู้เรื่องเพลิงไร้ลักษณ์นี้ด้วยซ้ำ เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่แน่นอน แต่อย่าเที่ยวไปกล่าวกับใครง่ายๆ จะดีกว่าไม่อย่างนั้นคงกลายเป็นหาเรื่องใส่ตัวเสียมากกว่า” เลี่ยนหยินหูกลอกตาใส่ลั่วถู และกล่าวมาอย่างจริงใจ

         “ไม่เลว เป้าหมายของพวกเขาคือมังกรปีศาจตัวนั้น พวกเขาแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าแกร่ง แต่ก็ใช่ว่าจะเอาชนะมังกรปีศาจตัวนี้ได้แน่นอนเสียเมื่อไร เจ้าก็เห็นความแข็งแกร่งของมังกรปีศาจแล้ว ถูกโซ่ลึกลับพันธนาการไว้ขนาดนั้นทำให้พลังที่แสดงออกมาเมื่อครู่คงไม่ถึงหนึ่งในร้อยส่วนด้วยซ้ำ หากใครคิดจะสังหารมันต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม อีกอย่างมังกรปีศาจตัวใหญ่ตั้งขนาดนั้นต่อให้สังหารได้จริง คนพวกนั้นคงไม่มีทางขนไปทั้งตัวแน่ หึๆ น้องชายไม่โลภมากนักหรอก เจ้ามังกรปีศาจนี่ออกจะเนื้อเยอะเสียขนาดนั้น เกรงว่าแค่ชิ้นเล็กๆ ก็เป็นสมบัติจากสวรรค์แล้ว สมบัติที่ใช้ปรุงยาได้ด้วย พี่สาว เจ้าไม่ใจสั่นสักหน่อยเชียวหรือลั่วถูตอบกลับพลางหัวเราะไปด้วย

         “หึ พี่สาวถูกเจ้ากล่อมเข้าจนได้ ช่างเป็นผีเจ้าเล่ห์จริงๆ เรื่องนี้เจ้าก็ช่างคิดได้นะ…”

         “โฮ่ ข้าว่าพี่สาวคงรู้อยู่แต่แรกแล้วมากกว่า แต่มาแกล้งถามความเห็นน้องชายอย่างข้าเท่านั้นเองแล้วเจ้าจะว่าอย่างไร พี่สาวสนใจลองเสี่ยงสักครั้งไหม?” ลั่วถูกล่าวอย่างไม่สนใจ

         “แน่นอนสิ น้องชายสนใจขนาดนี้แล้ว พี่สาวจะไม่ร่วมวงได้อย่างไร เลือดมังกรเชียวนะ สำหรับเผ่าอสูรนับว่าเป็นของขวัญจากฟ้าดินที่ดีที่สุด!” ดวงตาของเลี่ยนหยินหูเป็นประกายร้อนแรง ในตอนนั้นเองที่ลั่วถูพบว่าเลี่ยนหยินหูช่างงดงามนัก เป็นความงามที่ชวนให้ใจสั่นไหว หรือจะว่าทรงเสน่ห์ดี…

         “อย่างไรเจ้าสองคนคุยเรื่องอะไรแล้วอย่าลืมพวกเราด้วยก็พอ!” ชุยซินถงไม่ได้ฟังบทสนทนาของลั่วถูกับเลี่ยนหยินหูสักประโยค แต่กล่าวออกมาเพียงประโยคเดียว

        ลั่วถูหมดคำจะพูดทันที เจ้าคนพวกนี้ไม่มีใครยอมใครทั้งนั้น อย่างกับแค่เห็นเขาขยับก็รู้แล้วว่าจะผายลมออกมา สุดท้ายก็ได้แต่กล่าวออกมาว่า “ในเมื่อทุกคนสงบใจไม่ได้ เช่นนั้นข้าจะไปดูลาดเลาเสียหน่อย ดูว่ามีเรื่องอะไรดีๆ บ้างไหม จริงสิพวกเจ้าจะไปดูรอบๆ เนินเขากันไม่ใช่หรือ นอกหุบเขาเป็นสถานที่แบบไหน ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นจะได้รู้ทางหนีทีไล่ไม่ใช่หรือ

         “อืม เรื่องนี้ให้ข้าทำเถอะ เรื่องหลบหนีจะทำลวกๆ ไม่ได้!” เหวินป้าเทียนกล่าวออกมาจากนั้นลุกออกไป ส่วนชุยซินถงก็คิดสักพักแล้วเลือกไปที่อีกด้านหนึ่งของเนินเขา ในสถานที่ที่ไม่รู้จักทั้งหมดต้องทำอย่างระมัดระวัง คะแนนในมือของเขามีเพียงสองร้อยกว่าแต้ม ยังห่างจากพันแต้มอีกไกล ดังนั้นการเดินทางในอาณาจักรว่านหั่วต้องไม่จบลงง่ายๆ แน่

         “ระวังตัวด้วย ดูสถานการณ์ก่อนค่อยลงมือ ถ้ามีอะไรผิดปกติให้รีบกลับมาที่นี่ทันที!” ลั่วถูกล่าวเตือน จากนั้นร่างของเขาค่อยๆ ก้าวไปทางถ้ำภูเขาเงียบงัน

Author Glory Forever